Talkshow met als gasten Robert Jan Stips en Theo Jansen

Woensdagavond 3 maart zal de absurdistische late night show De Staat van Verwarring (voorheen VPRO Nederland 3) live te zien zijn in Speakers. Weer met Pieter Jouke (CQC), weer met Ronald Snijders. En natuurlijk met neologismen, vreemde gedachtesprongen en absurde vragen aan twee interessante gasten die dit keer van vlees en bloed op het podium aanwezig is. De een Robert Jan Stips (o.a. Golden Earring, The Nits, Freek de Jonge) en de ander Theo Jansen (strandbeesten). Beiden zijn woonachtig in Delft.

Maar ook in de voorstelling: fijne filmpjes en dito rubrieken.
De Staat van Verwarring betekent anderhalf uur lang absurditeit op hoog niveau. Er wordt gelachen en wellicht steekt u er nog wat van op. In ieder geval laten we u niet meer wachten tot na de derde herhaling van de Wereld Draait Door, maar begint het programma netjes om 20.30 uur (plaatselijke tijd). Een vreemde talkshow waar het laatste woord nooit over zal vallen.

Woensdag 3 maart 2010

Zaal open: 20.00 uur

Aanvang: 20.30 uur

Entreekaart € 10,00 / studenten & CJP € 7,50

Reserveer via info@speakers.nl of bestel kaarten via Theater de Veste!

Ook mogelijk om aan de deur kaarten te kopen op de avond zelf.

Twee bijzondere gasten in De Staat van Verwarring

De in Delft woonachtige Hagenees Robert Jan Stips is naast toetsenist ook nog producer en componist. Zijn muzikale carrière begint eind jaren zestig naam met de band Supersister. Dat leidde in 1975 tot een uitnodiging om zich bij de Haagse band Golden Earring te voegen. Stips vormde daarna met onder andere saxofonist Bertus Borgers  Sweet d’Buster. In 1979 stapte Stips uit de groep en richtte zijn eigen band op: Transister, die één album uitbracht. Begin jaren ’80 wordt hij de vaste toetsenist van The Nits. Ook werkte regelmatig samen met Freek de Jonge. Hiernaast heeft hij ook voor vele commercials, documentaires en andere televisieprogramma’s de tune en achtergrondmuziek verzorgd. Stips is een virtuoos op de toetsen met een geweldig gevoel voor timing.

Foto: Steve Groom

Theo Jansen studeerde Natuurkunde aan de TU Delft, maar richtte zich al snel geheel op het kunstenaarschap. Theo is muzikant, kunstenaar en aanstichter van grote verwarring onder de Delftse bevolking toen hij in 1980 zijn UFO het luchtruim in stuurde. Al 20 jaar houdt hij zich bezig met de evolutie van de Animari c.q. strandbeesten (skeletachtige wezens gemaakt van pvc-buis, petflessen, tie wraps en elastiek die een ‘eigen leven’ hebben). De kunstenaar is na zijn studie in Delft blijven hangen. Zijn atelier in Ypenburg is regelmatig open voor publiek. Op de website www.strandbeest.com is meer informatie te vinden. De Strandbeesten zijn geregeld te zien tijdens exposities en evenementen. In de Amsterdamse wijk Geuzenveld staat een reusachtig exemplaar midden in een woonwijk.

Deze gast is echt helemaal gestoord. Maar hij gaat wel heel hard…

Klik hier maar es, als ge durft…

JOE!

PS Wie heeft wel eens iets gedurfders gedaan?

Ben je rijkelijk laat en wil je toch nog semi-origineel zijn? Stuur dan een van de onderstaande plaatjes naar je geliefde (in spe).

Ik weet het, ik moet ik dit soort dingen helemaal niet doen…

I love JOE!

Naast heel veel werken en tijd doorbrengen met mijn gezin wil ik de komende weken ook zoveel mogelijk meekrijgen van het WK Olympische Spelen Vertwitteren.

Dat kan door het volgen van diverse sporters op de twitter. Het zal wel heel druk worden op twitter. Ik heb er in ieder geval zin in. Heb je tips welke lijsten en sporters ik nog meer zou moeten volgen, dan hoor ik het graag in de comments.

JOE!

update: Twitterlist die ik nu volg:

@NOS/OS2010

@veriefied/olympians

Dit is CQCigmarsson. Hij heeft geprobeerd om geld terug te halen uit IJsland…

JOE!

Tot nu toe zijn, ivm de schuld van IJsland aan Nederland de volgende huizen geclaimd. Ze staan klaar om overgedragen te worden aan Nederlanders die meer dan 100.000 euro zijn kwijt geraakt via Icesave. Komt u in de comments gerust met uw rekeningnummer, het totaal verloren bedrag en uw voorkeur voor het huis. Ik zal een afspraak laten maken om het betreffende huis op uw naam te laten zetten. Beperkende voorwaarde is wel dat de hypotheek moet gaan lopen bij de Landsbanki te Reykjavic en dat kan alleen indien ook uw salaris of de helft van de waarde in contanten ook op een rekening bij de Landsbanki binnenkomt.

Huis 1

Huis 2

Huis 3

Huis 4

Huis 5

Huis 6

Huis 7

Huis 8

Huis 9

Huis 10

Huis 11

Huis 11

Huis 12

Huis 13

Lieve mama,

Het is hier fantastisch, groeten uit IJsland, we zijn Bobo’s on Ice, maar we zijn vooral op zoek naar uw geld. We zijn door Wouter Bos gezonden, niet direct of expliciet ofzo, maar als je tussen de regels door naar zijn uitspraken luistert, dan hoor je hem toch duidelijk vragen of CQC ons geld terug wil halen.

Tot nu toe zijn we lekker bezig. We hebben al voor 9 euro aan spullen opgehaald. En een hond, voor wat het waard is.

IJslanders zijn aardige mensen. Ze ljiken eigenlijk helemaal niet op trollen. En dat ze kabouters met hun blote billen tegen een draaiende slijpsteen houden, vergeet je snel als je ziet hou guitig die snottebel aan hun neus bungelt.

Nou, mam, we gaan er gauw vandoor. Vanavond eten we weer walvisvlees. Dat is niet zielig, want walvis is een zoogdier. We eten papagaaiduiker als toetje.

Liefs,

Pieter Jouke

PS laat je het nog even weten wanneer je internet hebt?

JOE!

Klik op hier om naar married to the sea te gaan.

Patrick Lodiers zou gezegd hebben dat CQC van VOC jat, en dan ook nog eens stelselmatig. Dat wij het daar niet mee eens zijn, dat blijkt wel uit dit interview met Shownieuws… Uiteraard weten Patrick Lodiers en ik wel wat we aan elkaar hebben omdat we op diverse gebieden in het verleden hebben samengewerkt. En dan hier nog iets positiefs over Patrick, maar nu wordt het wel heel erg meta.

JOE!

De ene dag kom je nog terug van vakantie en de andere dag zit je alweer op je werk. Je merkt dat je per uur minder bruin wordt. Je schaamt je nu al voor je uit bot gezaagde toeristenkettinkje. En niemand vraagt hoe je vakantie is geweest. Alleen je baas heeft even interesse getoond. Of “interesse getoond”, hij heeft in ieder geval gevraagd hoe je in Godsnaam die achterstand weg gaat werken. Het leven zuigt grote tijd, denk je nog half in het engels, en je hebt gelijk. Maar er is ook goed nieuws. Over twee weken voel je die pijn niet meer. Over twee weken kom je weer gewoon op je werk, alsof het natuurlijk is dat je iedere dag precies acht uren op een kantoor door brengt. Alsof er iedere dag precies acht uren aan werk is. Over twee weken ben je gewoon weer een van die sukkels, die je heel je vakantie ongemist hebt gelaten. Over twee weken vraag je ook niet meer aan terugkomers hoe hun vakantie is geweest. Over twee weken ben je weer gewoon afgestompt. Over twee weken denk je niet eens meer aan je vakantie. Het ergste is nog dat je de eerste twee weken de keus hebt. Gewoon weg gaan en een baan zoeken die je wel leuk vindt. Gewoon tegen je baas zeggen dat je parttime wilt gaan werken en fulltime wilt gaan genieten. Gewoon tegen die collega zeggen dat we dat dus niet meer op die manier accepteren. Gewoon een middag er niet zijn als er even geen werk is, in plaats van alleen maar langer blijven als er een keer iets af moet. Gewoon accepteren dat het toch niet af komt. Maar aan het eind van de tweede week. Die laatste casual friday dat je in je hoofd nog vrij bent, geef je het al op. Dan komt nog dat weekend. Dat weekend waarin je weet dat je verslagen bent. Tuurlijk. Je doet nog je best. Je gaat nog een keer bijzonder koken. Je gaat toch proberen nog een stukje natuur te bewandelen in overvol Nederland. Maar bij de koffie na je bijzondere eten, voel je het al. Je houdt dit niet vol. Je bent gebleven wie je was. Je bent niet avontuurlijk. Je neemt niet je leven in je eigen hand. Je kiest niet echt voor jezelf. Even door de pijn heen bijten. Morgen is het weer maandag. Morgen hou je je oude masker weer voor je fletse gezicht. Maar er blijft altijd dat vlammetje, dat gloeiende kooltje. En er komt een keer een vakantie die door zet. Echt. Ik hoop het zo.

Hey, zag ik daar nou Pieter Jouke in Veronica Magazine?

Read the rest of this entry »

renkema1aprilnosheadlines

Haha! wat leuk!

JOE!

Klikkerdeklikklik

foto Hans Stakelbeek/FMAX

Het stond in de krant geschreven. Kijk zelf maar. Echt waar!

Ooit kreeg ik in de Staat van Verwarring te maken met het mook DUF. Een gave kruising tussen een book en een magazine. Ik zegde meteen toe om voor een volgende uitgave een stuk te schrijven. Geheel terecht kwam er een volgende uitgave en wist men mij te vinden. Ik schreef over beroemde dieren. De moeite waard om te lezen, net als de rest van DUF2. Kijk ook ff op www.duf.nl en koop dat mook (die mook?)!

Wil je alles lezen en de hele DUF2? Koop m dan gewoon. Of geef / vraag m voor sinterklaas. Supercool nah?

JOE!

DUF is een mix tussen een book en een magazine (een zogenaamde mook) waarin jongeren op ontdekkingstocht kunnen over leven, wetenschap, kunst en liefde en nog veel meer. Het onafhankelijk uitgegeven, visueel zeer eigenzinnige DUF won maar liefst zes nationale en internationale prijzen en werd unaniem lovend ontvangen in de pers. De makers, ontwerper/uitgever Suzanne Hertogs en hoofdredacteuren Petra Boers en Nicole Ros, verzamelden meer dan 100 talentvolle jonge schrijvers, dichters, fotografen, illustratoren en andere creatieve talenten om een wilde mix van artikelen, beelden, korte verhalen, strips, tips, columns, interviews, foto’ s, puzzels, poëzie, testjes, weetjes en nog veel meer samen te stellen. Het concept? Geen. DUF is het beste anti-verveel medium voor duffe dagen!

Er gaat een gerucht dat Pieter Jouke met een nieuw televisieprogramma bezig is.

tv

Hoe het mis ging. Vol goede moed had ik alles gekocht wat ik nodig had. Boeken. En ik had wat podcasts gedownload. Echter de hele dag geen tijd gemaakt om te studeren. Read the rest of this entry »

Dit gaat zwaarder worden dan ik had gedacht. Niet alleen omdat ik last van mijn rug heb, maar vooral omdat ik last van mijn geheugen heb. Ik ging namelijk met een vriend hardlopen in Tilburg, maar ik vergat mijn schoenen. De oplossing was groter dan ik had gedacht…

Read the rest of this entry »

Goed, 5 km onder de 20 minuten. Het is me wel eens eerder gelukt, lang geleden. Ik zal me eens wegen en gaan trainen en afvallen. En ik moet nog even een blessure weg werken. Read the rest of this entry »

Wat is de bedoeling van het leren van Italiaans en hoe ga ik dat doen? Ik heb 10 films, wat podcasts en 3 boeken waar ik in 30 dagen doorheen wil werken. Hoe Read the rest of this entry »

Ik heb een korte aandacht spanne. Ik kan dingen wel even doen, maar nooit lang. Maar ik denk dat als je intensief met iets bezig bent, dat je dan in 30 dagen heel veel kan bereiken. Vandaar 30 dagen. Dat haal ik net, of helemaal niet, maar dan zal ik er ook over bloggen. Of ik delete de hele zooi van mijn site, natuurlijk. Het is eigenlijk een stoomcursus vanuit zelfdiscipline. Dat laatste ben ik niet zo goed in, maar dan heb ik eigenlijk al teveel gezegd. U zal het zelf wel zien.

Blijf me maar volgen en aanmoedigen. En doe gerust mee, met een van de twee uitdagingen, het Italiaans of het hardlopen.

JOE!

Net terug. Ik heb zowaar een schema. vandaag stond 35-60 minuten terwijl je nog kan praten op het schema. Ik heb er 86 minuten van gemaakt. Maar iig de eerste 60 minuten op ongeveer 12 kmu en ongeveer iets boven de HR 160.

1.26.55

16,33 km

823 kcal

11,3 kmu gemiddeld, max 16,2

gem hr: 156 kmu, max 169

Nu peptopro en dan fitnessen.

JOE!

————-hier had uw plaatje kunnen staan…

6 keer 400m.

Interval training. Kort en intensief.

6 x 400m in 90 seconden met een rust van 45 seconden.

Totalen:

8,7 km in 48:12

eigenlijk wel helemaal stuk gegaan in de laatste 2 intervallen. (hr 192)

JOE!

Ik ga het toch maar weer proberen.

Waarschijnlijk zal het allemaal beter gaan als ik gewoon weer ga trainen en ik zie de resultaten beter worden. Ik zal zelf een schema in elkaar moeten flanzen en aan de slag gaan. Eerst maar eens het plezier in het lopen terugzoeken.

JOE!

Hanging in there… Steeds weer blijven proberen…

Het zit er allemaal even niet in op dit moment afgelopen vrijdagavond weer gelopen, met Lennart. Maar het blijft maar zwoegen en met Lennart is het dan wel heel gezellig, maar de wil om te lopen en het uitzicht op prestaties blijft weg. Wat nu?

JOE!

30 minuten op hartslag 140, samen met mijn buurman.

ongeveer 5 km.